Christiaan, 9 mei 2009
Verenigde Staten , Berkeley

Mei: en het is alweer bijna voorbij...

Nog een dikke twee weken en dan ben ik weer in Nederland. De tijd is gevlogen. Aan de ene kant jammer aan de andere kant heb ik het hier ook wel weer een beetje gezien. Zo gaan die dingen...

Toch zal ik sommige dingen wel gaan missen hoor. Vooral al die rarigheid die ik hier tegenkom. Laatst zag ik een Afrikaan zijn tanden poetsen bij een urinoir. Ik kan daar een hele dag lol van hebben. En dan heb je nog de hippies en al die andere mensen die erbij lopen alsof het altijd carnaval is. Soms lijkt het wel alsof ik in de jaren '70 beland ben, compleet met zingende Hare Krishna's en yoga klasjes die in de parken op de campus hun kunsten laten zien. Ik vind dat allemaal wel mooi. Verder hangt hier zo'n intellectueel sfeertje waarvan het nooit helemaal duidelijk is wat echt is en wat show. Zelfs de zwervers zitten hier altijd met hun neus in hun boek (als ze niet aan het bedelen zijn). Het idee dat de mensen hier hebben is dat Berkeley het lichtend voorbeeld is voor de staat Californië, dat Californië het lichtend voorbeeld is voor de VS, en dat de VS de schande is van de wereld. Kritiek op de VS (zelfs op Barack 'Messias' Obama) is in de mode. Maar je moet als Europeaan niet de illusie hebben dat je ook kritiek mag hebben, want dan hebben wij het ineens gedaan.

Maar verder zijn de Nederlanders hier heel populair. Toen ik hier net aankwam in het international house en vertelde dat ik Nederlands was hoorde ik meteen al dat de Nederlanders vorig semester heel populair waren. "I love Dutchies!" zei iemand anders die ik net 30 seconden kende, we hadden net naam en Nationaliteit uitgewisseld. De gemiddelde Europeaan is iets minder enthousiast over ons, maar ik kreeg het idee dat de rest van de wereld echt fan van ons was of in de loop van het semester werd. Want met de Nederlanders hier hebben we ons kikkerlandje stevig op de kaart gezet. Op 2 mei (wat van zichzelf al een feestelijke datum is) hebben we een verlaat Koninginnedag-feest georganiseerd dat erg leuk gevonden werd. Spijkerpoepen, koekhappen, dropveter-eten en beschuitfluiten: het hele I-house genoot van onze culturele rijkdom. Ook de Nederlandse muziek (vooral "Kedeng kedeng" van Guus Meeuwis) en dans (Jumpstyle!) werd gewaardeerd. 's Avonds was er ook nog een feest in een volledig oranje versierde zaal.

Maar intussen is het feestseizoen toch echt tot een einde gekomen, want iedereen richt zich op de examens die de komende twee weken worden gehouden. Mijn eigen vakken gaan verder goed. Één van mijn drie vakken heb ik al afgerond (door een paper te schrijven), voor een ander vak moet ik alleen nog één paper schrijven en het derde vak heeft een take-home assignment. De colleges zijn afgelopen en examens heb ik ook niet, dus ik dacht het relatief rustig te hebben. Totdat ik gister een e-mail met de take-home assignment kreeg: blijkt dat ik nog drie korte papers moet schrijven... Toch nog behoorlijk druk dus de komende weken.

Aan de andere kant.. het is nog maar twee weken. Tot snel dus weer allemaal!

Groetjes Chris

Naar Christiaan in Verenigde Staten bellen kan nu wel heel goedkoop met HalloBuitenland.nl